24-03-2026

Τοποθέτηση του επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Δημήτρη Δουλουφάκη

στη συνεδρίαση του Δημ. Συμβ. για Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο στη θέση «Μαύρος Σπήλιος» 

Προάγγελος καύσης η ΜΕΑ στον “Μαύρο Σπήλιο” – Καθαρό “όχι” χωρίς αστερίσκους

Η συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου για τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου στη θέση «Μαύρος Σπήλιος» δεν αφορά τεχνικά ζητήματα, ούτε περιορίζεται σε ζητήματα χωροθέτησης ή επιμέρους βελτιώσεων. Ουσιαστικά αποτελεί μια καθαρή πολιτική επιλογή παράδοσης της διαχείρισης απορριμμάτων σε ιδιώτη για την παραγωγή απορριμματογενούς καυσίμου άρα η συγκεκριμένη εξέλιξη συνιστά προάγγελο της καύσης απορριμμάτων!

Ακόμη και η ορολογία που χρησιμοποιείται, με ωραιοποιημένους όρους και ήπιες εκφράσεις στόχο έχει να αποπροσανατολίσει.

Δεν είναι θέμα «πολεοδομικού σχεδίου» αλλά αναβάθμιση της Μονάδας Προεπεξεργασίας Απορριμμάτων σε Μονάδα Επεξεργασίας Απορριμμάτων και Μονάδα Ανάκτησης και Ανακύκλωσης στα χέρια ιδιώτη που θα του παραδώσετε τη διαχείριση των απορριμμάτων των δήμων Ηρακλείου Μαλεβιζίου πιθανά και του νησιού αργότερα.

Το λεγόμενο «Πάρκο Κυκλικής Οικονομίας» και η δημιουργία Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ) δεν αποτελούν ουδέτερες περιβαλλοντικές παρεμβάσεις, αλλά κομμάτια από έναν ενιαίο σχεδιασμό ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων, που οδηγεί βήμα-βήμα στην καύση.

Η ΜΕΑ προβλέπεται να παράγει απορριμματογενές καύσιμο (SRF – RDF), το οποίο προορίζεται για καύση, είτε σε τσιμεντοβιομηχανίες, είτε σε μονάδες ενεργειακής αξιοποίησης. Η καύση αυτή συνεπάγεται, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, εκπομπή επιβλαβών ρύπων, με σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον.

Για ακόμη μία φορά, επιχειρείται να διατυπωθεί από τη δημοτική αρχή, από τις υπόλοιπες παρατάξεις αλλά και άλλους εμπλεκόμενους ένα «όχι» στην καύση με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί αύριο να μετατραπεί σε «ναι». Αφού οι στόχοι της ανακύκλωσης δεν θα έχουν επιτευχθεί, όπως ήδη προετοιμάζεται το έδαφος, η συζήτηση θα μεταφερθεί ξανά σε τεχνητά αδιέξοδα, με το επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση» από την καύση. Γνωστό άλλωστε το μοτίβο σας και ίδιο με αυτό της ΕΕ. Δηλαδή δεν θέλουμε καύση αλλά τα απορρίμματα δεν θα θάβονται γιατί είναι πεδίο κερδοφορίας για επιχειρηματικούς ομίλους, στη λογική ότι «τα σκουπίδια είναι χρυσός».

Πρόκειται για έναν σχεδιασμό που εντάσσεται στη διαχρονική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, και των κομμάτων που έχουν κυβερνήσει αλλά και των τοπικών αρχών, σε Περιφέρεια αλλά και δήμους, που αντιμετωπίζει τα απορρίμματα ως εμπόρευμα.

Αποδεικνύεται έτσι ότι το «ναι» για την ΜΕΑ στα πλαίσια του πάρκου κυκλικής οικονομίας που διατυπώνεται σήμερα από τη δημοτική αρχή και τις άλλες παρατάξεις, στρώνει το έδαφος για την καύση όταν, μετά από χρόνια δαπανών εκατομμυρίων για εγκαταστάσεις, το αποτέλεσμα είναι η μη επαρκής ανακύκλωση.

Την ίδια στιγμή, αναπαράγεται η γνωστή λογική της «ατομικής ευθύνης», μεταθέτοντας τις ευθύνες στον λαό που δήθεν δεν ανακυκλώνει επαρκώς. Και θέτουμε το ρητορικό ερώτημα . Εάν είχαν επιτευχθεί οι στόχοι, δεν θα αποδίδονταν τα εύσημα στις κυβερνήσεις και στις τοπικές διοικήσεις;

Σε ποιον λοιπόν πρέπει να χρεωθεί πραγματικά η ελλιπής ανακύκλωση; Άλλωστε συνάδελφοι, στις Σκανδιναβικές χώρες, χώρες με υψηλά ποσοστά ανακύκλωσης, όταν η ανακύκλωση έπαψε να είναι αρκετά κερδοφόρα, κατασκευάστηκαν δεκάδες εργοστάσια καύσης, εφαρμόζοντας τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εξυπηρετώντας τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» εκφράζει ένα καθαρό και συνολικό «όχι». Όχι μόνο στην καύση, αλλά και σε κάθε σχεδιασμό που οδηγεί σε αυτή. Όχι στη μετατροπή των απορριμμάτων σε εμπόρευμα που θα ξαναπληρώνει ο λαός με την τσέπη και με την υγεία του.

Η επιλογή της καύσης αποτελεί την πιο κερδοφόρα λύση για τους επιχειρηματικούς ομίλους, σε αντίθεση με τη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση, που δεν προσφέρουν αντίστοιχα περιθώρια κερδοφορίας. Γι’ αυτό και, ενώ προβάλλεται στα λόγια η ανακύκλωση, στην πράξη υποχρηματοδοτείται και υποβαθμίζεται.

Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι ήδη εμφανείς στον Δήμο Ηρακλείου, με χρόνια απαξίωση των υπηρεσιών καθαριότητας, υποστελέχωση, ιδιωτικοποιήσεις και αυξήσεις στα δημοτικά τέλη, που μεταφέρουν το κόστος στους δημότες.

Μην ξεχνάμε ότι η αποκομιδή προσφάτως δόθηκε στη εταιρεία Thalis, συμφερόντων MotorOil, που θα αναλάβει την διαχείριση της ΜΕΑ, ενώ είναι και μέσα στους 6 ενεργειακούς ομίλους που είχαν ανακοινωθεί από την κυβέρνηση για τα εργοστάσια καύσης ανά την Ελλάδα. Άραγε ποιον προσπαθείτε να κοροϊδέψετε;

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» διεκδικεί έναν διαφορετικό δρόμο διαχείρισης, με ευθύνη του κράτους, με κεντρικό σχεδιασμό και με προτεραιότητα στη διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση, με μόνιμο προσωπικό και σύγχρονες υποδομές που θα υπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες.

Οι αντιδράσεις των κατοίκων της Αλικαρνασσού, της Καλλιθέας και συνολικά του Ηρακλείου είναι απολύτως δικαιολογημένες, καθώς οι επιπτώσεις τέτοιων επιλογών δεν περιορίζονται τοπικά, αλλά αφορούν το σύνολο της κοινωνίας.

Επιπτώσεις οικονομικές αλλά και στην υγεία του λαού όπου και αν γίνεται η καύση, είτε σε τσιμεντοβιομηχανίες, είτε για παραγωγή ενέργειας, είτε στην Νέα Αλικαρνασσό, είτε στην άλλη άκρη του νησιού και της χώρας.

Η στάση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» δεν περιορίζεται σε μια αρνητική ψήφο στο Δημοτικό Συμβούλιο. Αποτελεί ταυτόχρονα κάλεσμα στον λαό να μην δείξει καμία εμπιστοσύνη και εφησυχασμό σε αυτούς τους σχεδιασμούς, να οργανώσει την πάλη του ενάντια στην εμπορευματοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Για να μην μετατραπεί το Ηράκλειο σε κόμβο καύσης απορριμμάτων.

Για να μην συνεχίσει ο λαός να πληρώνει, με την υγεία του και το εισόδημά του, τα κέρδη των λίγων.–